Bekijk onbeantwoorde berichten | Bekijk actieve onderwerpen Het is momenteel Ma 18 Dec 2017, 06:08

Er zijn 580 resultaten gevonden

Auteur Bericht

 Jump to forum   Jump to topic

 Titel: Bram Bartels
Geplaatst: Vr 12 Nov 2010, 19:09 

http://s3.postimage.org/frc0n54cp/bram.jpg

Bram was oud Marinier, heeft samen met mij de Commando opleiding gedaan, en bij de BBE gediend.
Ik heb met Bram nog een sapje gedronken op de reünie 2007 in Roosendaal, waar wij nog heel wat hebben afgelachen.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Zondag 27 juli 2008 is Bram Bartels overleden aan de gevolgen van een korte, ernstige en agressieve ziekte. Bram is 52 jaar geworden.

Bram Bartels was actief bij SO Soest als begeleider en coördinator van het G-voetbal en als assistent-trainer van de D-1. Daarnaast was hij één van de initiators van de Soester Olympische Spelen. Deze feestelijke sportgebeurtenis werd op ons complex gehouden en was bedoeld voor de minder valide sporters.

Bram was een sportieve man met het hart op de juiste plek. Zijn inzet en enthousiasme om zaken tot een goed einde te brengen waren bewonderenswaardig én aanstekelijk. Een voorbeeld voor velen. Door zijn overlijden zal er een groot gemis zijn binnen onze vereniging in het algemeen en bij de G- en D-jeugd in het bijzonder. Zijn vrolijkheid en gedrevenheid waren vanzelfsprekend.

Het verdriet om het vroege afscheid van deze unieke persoonlijkheid zal vooral aanwezig zijn bij zijn gezin. Ans en de kinderen Lotte, Bram jr. en Stef zijn hun steun en toeverlaat kwijt. Vanaf deze plaats wens ik ze namens het bestuur en de leden van SO Soest heel veel sterkte voor nu en in de komende tijd.

Bron: Sportorganisatie Soest

R.I.P. m3 vl2

 Jump to forum   Jump to topic

Geplaatst: Vr 12 Nov 2010, 22:53 

Dit verhaal gaat over een Kplzvp dat is iemand van de vloot die geen Commando mocht

worden, het is gebeurd in het jaar 1973, in die tijd bestond het KCT voor een groot deel uit

dienstplichtigen, en was men zeer gelukkig als men Marns had voor de ECO, in dat jaar is een

peloton van de toenmalige W-coy naar de ECO gegaan deze ECO is toen aangepast op de

wens van de Commandant W-coy het werd een gevechtscommando opleiding, want in die

tijd was de ECO afgestemd op de mannen die waarnemer verkenner moesten worden, dus het

was een organiek peloton met hun eigen uitrusting en bewapening, de KPL zijn naam zal ik

nooit vergeten het was Theo .S en was ziekenpa van de W-coy , dus een ECO die bestond uit

alleen Mariniers en ja onze vlootbaal Theo, en Theo ging supergoed in Roosendaal kwam

men er achter dat Theo geen Marinier was, wel toevallig pas in week 8 de laatste week van de

ECO en Theo werd bedankt met de mededeling je bent geen Marinier maar een Vlootman en

die kunnen geen Commando worden, dus Theo kon terug naar de VBHKAZ.


Maar Theo voor mij ben je wel Commando, en wie weet als de Commandant van het KCT dit leest, krijg je de groene baret alsnog uitgereikt.

Mooie Titel ere Commando

 Forummededeling   Jump to topic

Geplaatst:  

 Jump to forum   Jump to topic

Geplaatst: Ma 04 Mrt 2013, 21:27 

http://s22.postimage.org/4anmdf3up/rudi.jpg

In juli 1962 stond ik met de Mounties, Rudi Carrell, Bueno de Mesquita en Heintje Davids in Valkenburg. Wat een feest. Het feest werd verstoord door een telefoontje van de impresario: "Of Rudi Carrell met zijn begeleider Tonny Eyk, namens de Stichting Nationaal Thuisfront, naar Nieuw-Guinea kon afreizen om op te treden voor de Nederlandse troepen aldaar”.

Een week later vlogen wij, met pijnlijke bovenarmen van tetanus- en anti-malariaprikken, voor het eerst van ons leven in een DC8 richting Biak. Ik was goed voorbereid op de tropen, mij kon niets meer gebeuren. Buiten een pondje zoutpillen had ik ook zakjes met opblaasbare ballonnen meegenomen, een gouden tip van André Carrell, de vader van Rudi. Mijn grote wapen was echter mijn accordeon.


Optreden van Rudi Carell, Tonny Eyk en Phillippine Aeckerlin en Marijke Morley in Nieuw-Guinea.

Bij aankomst, op het vliegveld van Biak werden Rudi Carrell en ik, maar ook de twee fantastische cabaretières van ons gezelschap Phillippine Aeckerlin en Marijke Morley, verwelkomd door de jonge AVRO-reporter Joop van Zijl. Hij filmde groeten van militairen, die zeer snel (jazeker, tien dagen later) waren te zien op de Nederlandse televisie.

Drie weken lang, dagelijks in onmenselijke tropische temperaturen, gaven wij één of twee voorstellingen per dag. Overdag veelal op oorlogsschepen die ons vervoerden naar de plaatsen van bestemming. Vreselijk zeeziek of niet, wij lieten ons niet kennen voor de marinejongens van de H.M. Evertsen, H.M.Groningen, H.M. Overijssel en H.M.Friesland, en gaven ook een voorstelling in de Patipabaai voor de bemanning van de tanker Duivendrecht, die langszij kwam bij een fregat.

“Mijn respect voor de ‘jongens’ kent geen grenzen.”
Onze eerste voorstelling maakten wij in Merauke. En ik herinner mij nog een onvergetelijk optreden in de rimboe. We moesten een paar uur de rivier opvaren met een marineboot en het optreden was in de openlucht voor een handjevol Nederlandse militairen. Om ons te beschermen tegen de zon hadden ‘de jongens’ een toneeltje gebouwd met een afdak. Tot ieders verrassing werd het gezelschap luisteraars aangevuld met zo’n honderd Papoea’s en hun kinderen. Ze kwamen schuifelend uit de bosjes en waren dagenlang lopend onderweg geweest om onze voorstelling te zien, de aankondiging hadden ze vermoedelijk via de tam tam vernomen. Oh, wat hebben ze genoten en vooral vreselijk gelachen. Na 50 jaar weet ik nog steeds niet waarom, want de taal verstonden ze niet en er was geen microfoon, maar mogelijk was het Volendams’ kostuum waarin Rudi een liedje zong de aanleiding, ze kwamen niet meer bij.

Het grote avontuur is nu meer dan een halve eeuw geleden. Wat mij na al die jaren is bijgebleven? Welaan, de schitterende witte stranden, diep blauwe zeeën vol koraal, de gele tanden van Papoea’s die op houtjes knauwden, hitte, hitte en nogmaals hitte, baden in een soort bierton, helaas geen airco, de onmisbare klamboes, altijd op maandag de heerlijke erwtensoep aan boord van marineschepen, het Japanse ziekenhuis compleet met operatiezaal uit de 2e wereldoorlog in een grot bij Biak (dat nog compleet was), het eerste blikje bier dat ik ooit zag. Maar het meest is mij bijgebleven: mijn diepe respect voor alle Nederlandse militairen die daar hebben gediend!

Bron: Dutch Military Veterans

 Jump to forum   Jump to topic

Geplaatst: Di 05 Mrt 2013, 10:56 

Anneke Gronloh was er ook bij ...met branden zand...
en de Blauwe diamanten....Ramona.. Ramona...
Apart verhaal.... zal ik nog wel eens vertellen...
Afbeelding

 Jump to forum   Jump to topic

Geplaatst: Zo 01 Jun 2014, 21:47 

 Jump to forum   Jump to topic

Geplaatst: Zo 01 Jun 2014, 22:12 

 Jump to forum   Jump to topic

Geplaatst: Zo 01 Jun 2014, 22:16 

 Jump to forum   Jump to topic

Geplaatst: Ma 02 Jun 2014, 16:30 

 Jump to forum   Jump to topic

Geplaatst: Ma 02 Jun 2014, 16:38 

Met Cor Homminga en Elton Montesant (RIP)

 Jump to forum   Jump to topic

Geplaatst: Ma 02 Jun 2014, 17:37 

De was ophangen moest je ook al zelf doen...

 Forummededeling   Jump to topic

Geplaatst:  

 Jump to forum   Jump to topic

Geplaatst: Wo 17 Dec 2014, 23:25 

Afbeelding

http://magazines.defensie.nl/allehens/2 ... mp-lejeune

 Jump to forum   Jump to topic

Geplaatst: Wo 17 Dec 2014, 23:34 

Afbeelding

http://magazines.defensie.nl/allehens/2 ... 12_de-punt

 Jump to forum   Jump to topic

Geplaatst: Do 18 Dec 2014, 00:13 

Oh Sorry,

Ik bedoelde een gezond 2015 wens ik u! Was een beetje slaperig gisteren.
Nogmaals sorry.

Gr,

Stevie

 Jump to forum   Jump to topic

Geplaatst: Do 18 Dec 2014, 12:24 

Had dat eerder gezegd, Ton. :razz: Greetz. Snuf.

 Jump to forum   Jump to topic

Geplaatst: Do 18 Dec 2014, 12:37 

Inderdaad, hij moet ook de vuurregelaar op vuren zetten, richten en de trekker overhalen. En als het een scherpe granaat was, zou hij na het vuren z'n blauwe plekken moeten laten behandelen.

 Jump to forum   Jump to topic

Geplaatst: Vr 19 Dec 2014, 11:55 

De mariniers hebben in de Meidagen van 1940 de band, die er tussen hun corps en de inwoners van de stad bestond, met hun bloed bezegeld. Hun verbeten strijd tegen een grote overmacht heeft hun de eretitel van "zwarte duivels" gegeven. Het taai verzet van een naar verhouding kleine groep heeft het de vijand onmogelijk gemaakt, de bruggen te passeren. Op 12 Mei 1940 - dus twee dagen vóór het grote bombardement - hebben een aantal Stuka's de kazerne op het Oostplein volledig verwoest. In die bange oorlogsdagen is de band met onze mariniers nog hechter geworden. leder stond stil als 's morgens vroeg het corps met zijn trommelslagers en pijpers en zijn fiere tamboer-maître voorop, het Oostplein passeerde op weg naar het Schuttersveld voor de dagelijkse oefeningen. leder die in de gelegenheid was, luisterde 's avonds om 9 uur naar de taptoe op het Oostplein of de grote taptoe op de Coolsingel bij feestelijke gelegenheden.

Nog is Rotterdam garnizoensstad, al hebben we de mariniers met weemoed naar de verre kazerne aan het Toepad zien gaan. Ook is het voor de oude Rotterdammer nog steeds een gemis dat hij het vertrouwde, blauwe uniform na de oorlog niet meer terug gezien heeft.

Het is met vreugde, dat wij elke activiteit van onze Zeemacht zien. Het trotse vliegkampschip dat heel dikwijls een ligplaats kiest in Rotterdam, trekt altijd de belangstelling van de Rotterdammer. Het eeuwenoude corps mariniers is de trots van Rotterdam. Bij de verwoesting van de kazerne gingen vele oude wapentropheeën verloren, waaronder er waren die nog herinnerden aan de tocht naar Chatham.

Maar, het corps mariniers heeft zijn plaats behouden in bruisend Rotterdam.

http://www.rotterdam010.nl/406-Vreewijk/Geschiedenis-boeken/Bruisend-Rotterdam-1/32-Karel-Doorman.html

 Jump to forum   Jump to topic

Geplaatst: Za 20 Dec 2014, 17:24 

Afbeelding

http://pietvanwinkel.wix.com/korpsmariniers

 Forummededeling   Jump to topic

Geplaatst:  

 Jump to forum   Jump to topic

 Titel: Vette Hap
Geplaatst: Za 27 Dec 2014, 17:10 

Afbeelding

http://xenon.pictura-hosting.nl/klanten ... 480p-1.m4v

 Jump to forum   Jump to topic

 Titel: Re: Nass, J G M
Geplaatst: Zo 28 Dec 2014, 11:22 

Volgens John, die Nass zijn chauffeur was had mevrouw Nass problemen wanneer zij zich voorstelde. Zij heette namelijk Anna. Na de toevoeging "van" werd er niet meer zo vreemd gekeken wanneer zij haar naam noemde. :mrgreen: Greetz. Snuf.

 Jump to forum   Jump to topic

Geplaatst: Zo 28 Dec 2014, 20:56 

Ton, ik kan er niets bij vinden. Misschien heeft het iets te maken met de Boxeropstand en de Gezantschapswacht in Peking. Greetz. Snuf.

 Jump to forum   Jump to topic

 Titel: Re: Nass, J G M
Geplaatst: Ma 29 Dec 2014, 00:00 

Nas ging in de VGkaz niet tennissen maar Badminton en dat was mijn sport,
En ik moest hem eerst ophalen van Westplein, snel omkleden in sport tenue...
.Blauwe broek, sportwitje. en blauwe HVA gympies, de zolen waren zo dik als vloeitjes...
en pluimballen maar hij moest zich uitsloven om de shutel terug te slaan en als ik ging smashsen,
moest ik in de houding staan en zeggen :"' Komt een smashs Generaal"' Hij speelde wel tegen
de as. Kampioen van Provincie Utrecht.... Toen... Lachen :lol: :lol: :lol: maar hij deed echt zijn best om te winnen..
en wie ben ik om te winnen.....van mijn baas....

 Jump to forum   Jump to topic

Geplaatst: Wo 31 Dec 2014, 00:16 

Ja de situatie nu en zoals die was in het begin van de jaren zeventig is niet te vergelijken. Niet qua kwantiteit en zeker niet qua kwaliteit. De POTOM, ingevoerd in 1972, is sterk verbeterd en heeft een grote kwaliteitsimpuls gegeven aan het niveau van de jonge officieren. De kwaliteit van de onderofficieren heeft een zelfde impuls gekregen. De vakofficier bestaat eigenlijk niet meer, zeker niet qua kwaliteitsaanduiding (vroeger LTZVK) maar ook qua kansen, prestaties, integratie binnen de officiersgemeenschap. Vroeger was het een enkeling gegeven om generaal te worden en de kandidaten waren eigenlijk bij het verlaten van het KIM al bekend. Ook dat is sterk veranderd.
De dienstplichtige officieren zijn er niet meer. Wat ook een groot verschil maakt is dat de tap tussen de middag niet meer open is, zowel bij de officieren als bij de onderofficieren. Er waren er genoeg onder de oudere garde, zowel bij de onderofficieren als de officieren die om half twaalf al aan de tap stonden om "voor te schaften". Dat bleek zeer vervelend bij ernstinzet en consignaties als er ontwenningsverschijnselen optraden.
Er was een soort gelatenheid en passiviteit die nu bijna helemaal verdwenen is. Er was ook niet veel om mee te werken. Er was zelden voldoende transport, er was geen geld, de spullen waren nog ex-USA 1944 met KL-gevechtsoverkleding. De oefeningen waren zeldzaam en werden zoveel mogelijk ontweken; waar gehakt werd vielen immers de spaanders. Er kon met de grootste moeite een bataljonnetje op de been worden gebracht en als dat er stond, moest er overal materiaal gesprokkeld worden om het geheel te verplaatsen. Slechts een paar LCA's, een loods vol rubberboten, wat trucks en een stel landrovers. Wat is er veranderd. Eerst natuurlijk in het begin van de jaren zeventig de oprichting van de UK/NL Landing Force en parallel daaraan de BBE (waarmee in feite het Korps Mariniers in 1974 werd gered); Dan in 1979 het vergroten van de Koudweer-capaciteit door 1Aggp in z'n geheel te winteriseren. Wellicht de grootste verandering deed zich in de winter van 1986 op 1987 voor toen per 1 maart 1987 de oefentoelage aanzienlijk werd verhoogd. Tijdens de winter lukte het ternauwernood om 1Aggp met twee compagnieën aan de eindoefening te laten meedoen. Na 1 maart zijn er bijna geen vullingsproblemen meer geweest. Niemand wilde meer bij de poort staan; iedereen wilde mee met oefening en zoveel mogelijk de poort uit. Met dezelfde korpssterkte waren er opeens drie bataljons en kwamen ook de goede spullen binnen. Alles werd nog een verstrekt door de val van de Muur. In tegenstelling van wat velen dachten, ontstond er juist een markt voor bewapende mannen (het Korps) in plaats van bemande wapens (de KL). De uitzendingen vanaf 1989 dwongen het Korps tot verdere professionalisering, er was simpelweg geen plaats meer voor amateuristische gehannes, drankgelagen en compagniesschool op het exercitieterrein. Er zijn nog steeds dingen die niet goed zijn. Vroeger waren er geen computers. Er was per compagnie een schrijfmachine en per bataljon een stencilmachine. Er waren per compagnie maar een paar mensen met administratieve zaken bezig; nu loopt iedereen met een laptop te zeulen. Kantoorruimte was er uitsluitend voor de CC, de OCC , de CSM met z'n schrijver en soms stiekem ook voor de OOvMun. Als een luitenant vroeg waar z'n kantoorruimte was, was het antwoord dat het achter op z'n rug zat. Ja het is veel beter geworden, maar er is zeker nog ruimte voor verbetering en wat ik vooral mis van vroeger, ondanks alle regelgeving en een strenge krijgstucht, zijn de excentriekelingen, de rare knakkers, de dwarsliggers. U kent ze nog wel. Ik wens u een mooi 2015.
Pagina 1 van 24 [ Er zijn 580 resultaten gevonden ]



Ga naar:  
Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group.
Designed by STSoftware for PTF.

Vertaald door phpBBservice.nl.