Bekijk onbeantwoorde berichten | Bekijk actieve onderwerpen Het is momenteel Ma 18 Dec 2017, 05:57

Er zijn 468 resultaten gevonden

Auteur Bericht

 Jump to forum   Jump to topic

Geplaatst: Do 11 Nov 2010, 19:33 

Afbeelding

http://everyoneweb.com/WA/DataFileskorp ... rdig01.pdf

 Jump to forum   Jump to topic

Geplaatst: Vr 12 Nov 2010, 11:13 

Afbeelding
Bronzen Kruis

Sergeant Ziekenverpleger Wilders, L.A.J.

25 Jul 1947

OOST-JAVA-SITOEBONDO ONDER VUUR EEN REEDS OVERLEDEN LUITENANT IN VEILIGHEID GEBRACHT

 Jump to forum   Jump to topic

Geplaatst: Vr 12 Nov 2010, 11:14 

Afbeelding
Bronzen Kruis

Sergeant Der Mariniers Willemsen, A.G.W.

8 Aug 1947

OOST-JAVA-DAWOEHANSENGON-STRIJD TEGEN TERRORISTEN

 Jump to forum   Jump to topic

Geplaatst: Vr 12 Nov 2010, 11:15 

Afbeelding
Bronzen Kruis

Eerste Luitenant Der Mariniers Woortman, DRS. J.A.

27 Mrt 1962

NIEUW-GUINEA-GEVECHTSACTIES OP HET EILAND GAG

 Jump to forum   Jump to topic

Geplaatst: Vr 12 Nov 2010, 11:16 

Afbeelding
Bronzen Kruis

Eerste Luitenant der Mariniers Wouters, G.H.W.

Jan 7 Mei 1949

JAVA-DJATIROGO-GEVECHTSACTIES

 Jump to forum   Jump to topic

Geplaatst: Vr 12 Nov 2010, 11:17 

Afbeelding
Bronzen Kruis

Sergeant der Mariniers Zimmermann, J.C.

13 Mei 1940

ROTTERDAM-GEVECHTSACTIE BIJ DE NOORDELIJKE TOEGANG VAN DE MAASBRUG

 Jump to forum   Jump to topic

Geplaatst: Vr 12 Nov 2010, 11:18 

Afbeelding
Bronzen Kruis

Korporaal der Mariniers Poldervaart, G.

17 Okt 1948

OOST-JAVA-NEGOROREDJO-STRIJD TEGEN TERRORISTEN

 Jump to forum   Jump to topic

 Titel: Bram Bartels
Geplaatst: Vr 12 Nov 2010, 19:09 

http://s3.postimage.org/frc0n54cp/bram.jpg

Bram was oud Marinier, heeft samen met mij de Commando opleiding gedaan, en bij de BBE gediend.
Ik heb met Bram nog een sapje gedronken op de reünie 2007 in Roosendaal, waar wij nog heel wat hebben afgelachen.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Zondag 27 juli 2008 is Bram Bartels overleden aan de gevolgen van een korte, ernstige en agressieve ziekte. Bram is 52 jaar geworden.

Bram Bartels was actief bij SO Soest als begeleider en coördinator van het G-voetbal en als assistent-trainer van de D-1. Daarnaast was hij één van de initiators van de Soester Olympische Spelen. Deze feestelijke sportgebeurtenis werd op ons complex gehouden en was bedoeld voor de minder valide sporters.

Bram was een sportieve man met het hart op de juiste plek. Zijn inzet en enthousiasme om zaken tot een goed einde te brengen waren bewonderenswaardig én aanstekelijk. Een voorbeeld voor velen. Door zijn overlijden zal er een groot gemis zijn binnen onze vereniging in het algemeen en bij de G- en D-jeugd in het bijzonder. Zijn vrolijkheid en gedrevenheid waren vanzelfsprekend.

Het verdriet om het vroege afscheid van deze unieke persoonlijkheid zal vooral aanwezig zijn bij zijn gezin. Ans en de kinderen Lotte, Bram jr. en Stef zijn hun steun en toeverlaat kwijt. Vanaf deze plaats wens ik ze namens het bestuur en de leden van SO Soest heel veel sterkte voor nu en in de komende tijd.

Bron: Sportorganisatie Soest

R.I.P. m3 vl2

 Jump to forum   Jump to topic

Geplaatst: Vr 12 Nov 2010, 22:53 

Dit verhaal gaat over een Kplzvp dat is iemand van de vloot die geen Commando mocht

worden, het is gebeurd in het jaar 1973, in die tijd bestond het KCT voor een groot deel uit

dienstplichtigen, en was men zeer gelukkig als men Marns had voor de ECO, in dat jaar is een

peloton van de toenmalige W-coy naar de ECO gegaan deze ECO is toen aangepast op de

wens van de Commandant W-coy het werd een gevechtscommando opleiding, want in die

tijd was de ECO afgestemd op de mannen die waarnemer verkenner moesten worden, dus het

was een organiek peloton met hun eigen uitrusting en bewapening, de KPL zijn naam zal ik

nooit vergeten het was Theo .S en was ziekenpa van de W-coy , dus een ECO die bestond uit

alleen Mariniers en ja onze vlootbaal Theo, en Theo ging supergoed in Roosendaal kwam

men er achter dat Theo geen Marinier was, wel toevallig pas in week 8 de laatste week van de

ECO en Theo werd bedankt met de mededeling je bent geen Marinier maar een Vlootman en

die kunnen geen Commando worden, dus Theo kon terug naar de VBHKAZ.


Maar Theo voor mij ben je wel Commando, en wie weet als de Commandant van het KCT dit leest, krijg je de groene baret alsnog uitgereikt.

Mooie Titel ere Commando

 Jump to forum   Jump to topic

Geplaatst: Za 13 Nov 2010, 09:42 

Ter gelegenheid van de tewaterlating van de ondiepwatermijnenveger „HOUTEPEN", bij de Arnhemse Scheepsbouwmaatschappij te Arnhem, heeft de majoor der Mariniers bd C. G. Lems M.W.O. een toespraak gehouden, waarin de heldendaden werden geschetst van degene, naar wie deze mijnenveger werd genoemd.

„Petrus Jacobus Houtepen," aldus maj. Lems, „werd op 4 januari 1925 te Roozendaal Nispen geboren. Op 4 juni 1946, 21 jaar oud, sneuvelt hij als marinier 3e klasse OVW in een kampong bezuiden Soerabaja.

De volwassenheid heeft hij nauwelijks gekend. Toch ligt tussen beide data een mensenleven een kórt mensenleven besloten. Als oud compagniescommandant van Houtepen is mij door de marineleiding gevraagd de figuur van Houtepen voor U nader te belichten. Helaas voel ik mij onmachtig Houtepen als mens voor U gestalte te geven.

Ik weet dat hij jong zijn vader heeft verloren, dat zijn stiefvader hem als een eigen zoon heeft beschouwd en opgevoed, en dat de nagedachtenis aan zoon en broer vandaag de dag bij de nabestaanden nog een centrale plaats inneemt.

Slechts over een korte periode uit zijn leven kan ik U enkele mededelingen doen, die ik ben mij dat terdege bewust nauwelijks uitkomen boven biografische bijzonderheden, die de mens Houtepen allerminst raken.

In 1945 geeft hij gehoor aan de oproep van onze regering, zich te melden voor de strijd tegen Japan. Hij treedt 20 jaar oud in dienst als marinier OVW, ontvangt zijn militaire opleiding in de Verenigde Staten, vanwaar hij eind 1945 scheep gaat naar Nederlandsch Oost Indië. Na een kort verblijf op Malakka gaat hij in februari 1946 te Soerabaja aan land. Een Hollandse jongen als duizenden anderen, voor wie Java, Soerabaja en peloppos klanken zonder inhoud zijn.

Houtepen is als automatisch geweerschutter ingedeeld bij een infanteriepeloton van compagnie F, 2e infanterie bataljon, van de Mariniersbrigade," aldus majoor Lems. En hij ging verder:

„Twee gebeurtenissen volgen elkaar nu snel op. Op 7 mei 1946 maakt hij deel uit van een patrouille, welke opdracht heeft de tegenstander uit een bepaald gebied ten zuiden van Soerabaja te verdrijven.

Na zware tegenstand bereikt de patrouille nabij de kampong Doengoes het daar lopende irrigatiekanaal. Houtepen is dan één der eersten die nog steeds onder vijandelijk vuur over enkele samengebonden pisangstammen het kanaal oversteekt, met zijn mitrailleur naar voren dringt, stelling neemt en door goed gericht en verrassend vuur de tegenstander verdrijft.

Een maand later: 4 juni 1946, Kampong Samoiboeloe, eveneens ten zuiden van Soerabaja.

Een infanteriecolonne, gesteund door artillerie, heeft de kampongrand bereikt en ligt onder vijandelijk mitrailleurvuur in dekking. Houtepen werkt zich naar voren en neemt waar, dat ons artillerievuur niet op de vijandelijke posities ligt, maar wel héél dicht voor onze eigen troepen. Op eigen initiatief, en onder vijandelijk vuur, begeeft Houtepen zich naar de artilleriewaarnemer en keert met deze terug naar zijn vorige opstelling om hem de vijandelijke posities aan te geven. Enkele ogenblikken later wordt hij, met die artilleriewaarnemer, dodelijk door eigen artillerievuur getroffen.

Het klinkt allemaal erg simpel.

Doengoes en Samoiboeloe. Het zijn slechts twee akkorden uit een kort leven, waarvan het eindakkoord vandaag naklinkt.

Zo dadelijk zal een schip te water worden gelaten, dat trots en fier de naam „Houtepen" zal dragen.

Het zij in de eerste plaats voor de kleine kring van nabestaanden een troost, dat hun zoon en broer de naamloosheid van de dood heeft overwonnen.

Aan de Koninklijke Marine zal een schip worden toegevoegd, waarvan de naamgever een lichtend voorbeeld moge zijn voor hen, die in de toekomst op deze bodem het land zullen dienen.

Voor het Korps Mariniers een eervolle gebeurtenis, nu in haar roemvolle historie wederom een schip de naam van een marinier zal dragen. Zelf ben ik dankbaar dat onder mijn bevel een jongen heeft gediend, die was zoals vele duizenden met hem waren, maar die thans uit de massa der ongenoemden naar voren zal treden", zo besloot majoor Lems.

Vermeld zij nog, dat minister Visser en zijn echtgenote persoonlijk van hun belangstelling deden blijken.

De tewaterlating werd verricht door de echtgenote van de Commandant Zeemacht Nederland, mevrouw C. baronesse De Vos van Steenwijk­Westpalm van Hoorn.

Bij Kon. Besluit no. 77. d.d. 3 juni 1947 werd marinier Houtepen posthuum onderscheiden met de Bronzen Leeuw.

 Jump to forum   Jump to topic

 Titel: UZI
Geplaatst: Za 13 Nov 2010, 15:08 

http://i44.tinypic.com/o06mg.jpg

Het wapen komt oorspronkelijk uit Israël waar het is ontworpen door Uziel Gal (1923–2002) en naar hem werd vernoemd. Het originele model werd in 1951 geaccepteerd en werd het eerst in een oorlog gebruikt in 1956. Dit werd een groot succes, zodat het snel werd verbeterd met een aantal varianten op dit eerste ontwerp. De Uzi werd ook in licentie gemaakt, onder andere door FN Herstal in België.

 Jump to forum   Jump to topic

Geplaatst: Do 17 Nov 2011, 22:54 

 Jump to forum   Jump to topic

Geplaatst: Vr 18 Nov 2011, 01:28 

 Jump to forum   Jump to topic

Geplaatst: Za 19 Nov 2011, 18:16 

 Jump to forum   Jump to topic

Geplaatst: Wo 21 Nov 2012, 01:21 

[vimeo]139269459[/vimeo]

https://vimeo.com/139269459

 Jump to forum   Jump to topic

 Titel: Re: Foto,s
Geplaatst: Do 29 Nov 2012, 22:13 

Snuf

Afbeelding

 Jump to forum   Jump to topic

Geplaatst: Di 11 Dec 2012, 15:08 

http://s11.postimage.org/gh495wyv7/top_left.jpg

De opleiding bestaat uit volgende delen:

- de militaire basis opleiding te Leopoldsburg
- de basis Commando opleiding te Wartet (Marche Les Dames, boven)
- het A-Brevet Commando te Marche Les Dames (Commando-Kamp)
- het A-Brevet Parachutist te Schaffen
- evaluatieperiode in de eenheid


Dit is een wekelijks dagboek van Xedod, een lid van de Website http://www.paracommando.com

Week 1

Dinsdag zijn we eraan begonnen. Buiten wat pompen viel er niet veel te doen want de kamers moesten nog verdeeld worden en de administratie in orde gebracht...

Woensdag hebben we cross 8km gedaan, wat theorie over bivak etc.
Daarna enkele hindernissen gezien bij de piste, techniek is zeer belangrijk!

Woensdag moesten we dus 'savonds in administratieve bivak gaan naast de blokken. Om 10.45 verzameling full ops: Berghaus (rugzak) + chestwebbing + wapen. Nadat ze controle gedaan hadden van het gewicht, als je berghaus te weinig woog mocht je een munitiekist of een mijn (drill=oefenmijn) meesleuren, een beetje in voorligsteun liggen full ops en dan vertrekken voor de follow me.

Nu, de follow me gebeurt in enkele colonne en het is de bedoeling dat je de chef volgt zonder gaten te laten in volstrekte stilte! Dit gebeurt aan een hoog tempo en je weet niet wanneer het eindigt. Het is omhoog, omlaag, omhoog, omlaag, omhoog, door de beek, paadjes met stenen en keien,... fysiek afmattend maw.

Donderdag kregen we terug hindernissenpiste en koordenpiste. Dan in de avond vertrokken we in kleine groepjes op kaartleesoefening met berghaus.

De vrijdag hadden we roadwork (lopen met combat boots) 5km, hindernissenpiste.

Dit is een algemeen zicht op deze week. Er is veel meer gebeurt natuurlijk maar kan ook niet alles vertellen. Je bent constant bezig, heb je eventjes tijd; dan maak je dat je berghaus gefit is, je webbing klaar, je wapen proper, je boots in orde, de kamers in orde, de gang, ... constant bezig maw!

Alle verplaatstingen gebeuren in looppas. Enkel in peloton kan je je al zingend verplaatsen, dan hoef je niet te lopen.

Woensdagnacht heb ik een drie kwartier geslapen, donderdagnacht 2 uur. Velen hebben last van de voeten.

Reeds 12 personen hebben de opleiding verlaten.
Hopelijk is deze informatie nuttig voor jullie.

Ik aanschouw dit niet als een opleiding, maar eerder als een levensstijl; een mentaliteit om U tegen te zeggen!


Week 2

Maandag begon met een uitgebreide les taktisch en clandestien bivak. Daarna voerden we de theorie uit in de praktijk. Vooral clandestien werd benadrukt; omdat we vanaf nu (week3) altijd clandestien gaan werken... Bij clandestien heb je geen tent maar gebruik je een poncho om je te beschermen tegen regen.
Het opstellen van die poncho is dus redelijk belangrijk omdat je die snel moet kunnen plaatsen maar voornamelijk zeer snel moet kunnen afbreken voor een escape. Bij een escape moet je in een minuut klaar staan om te vertrekken.
Voor diegenen die niet weten wat een escape is:
2 mogelijkheden:
de vijand komt te dichtbij en OP's hebben ze opgemerkt : stille escape (in alle stilte je klaarmaken om te vertrekken)
de vijand valt je bivak aan : roepen en tieren en op alles schieten dat recht staat! Want normaalgezien moeten je collega's op de grond liggen! en dan escapen ofcourse

Nu, da's kort uitgelegd, der komt natuurlijk wat meer bij te kijken...

Daarna hadden we cross 8km aan een iets hoger tempo. Hindernissenpiste en koordenpiste...

Dinsdag hadden we in de voormiddag: zwemmen en hindernissenpiste, in de namiddag een statische STALK.
Dit wil zeggen dat we volledig gecamoufleerd, inclusief ghili. ons moesten verstoppen in een bepaalde sector. We moesten kunnen zien zonder gezien te worden. De rest van het peloton zoekt je eerst op met het blote oog, daarna met de verrekijkers. Indien ze je nog niet vonden; deed de LT een teken en dan moesten wij kunnen zeggen wat het was. Dus ZIEN ZONDER GEZIEN TE WORDEN. Niet altijd even gemakkelijk; maar wel veel van geleerd!
Hierna hadden we nog koordenpiste.

Woensdag begon natuurlijk met een kleine parade ter nagedachtenis van de paracommando's die 10 jaar geleden stierven, maar ook voor al diegenen die stierven na WOII. De vlag werd halfstok gehangen. Daarna hadden we eerst roadwork 8km en daarna de individuele vorderingen; de soorten vorderingen & drills. Het was nogal zwaar aan het gieten, met alle gevolgen ervan. In de namiddag les over de SchildWacht met alles erop en eraan + voorbereiding voor de oefening te Marche en Famenne de dag nadien.

Donderdag reden we dus naar Marche en Famenne om daar de volledige voormiddag een volledige STALK oefening te doen, met infiltratie en exfiltratie. Niet altijd even gemakkelijk! Je wordt gedropt in een bos, van daaruit moet je naar een bosrand dat uitkomt op een open vlakte met hier en daar wat lage struikbegroeiing. Ons objectief stond een 100 meter verder in die openvlakte. Natuurlijk stond de rest van het peloton ons weer te begluren in de dekkingen met hun steiners en moesten wij onopgemerkt infiltreren + zien zonder gezien te worden + exfiltreren.
't was redelijk koud (wind en regen) ivm vorige week (sunshine! :-)).

Omstreeks 13.30 vertrokken we full ops naar onze bivakzone; anderhalf uur aan een hels tempo stappen!! Daar aangekomen kregen we eerst nog eens een fikse hagelbui op ons bakkes. Vlug tentjes opzetten en onze schootsstellingen maken, in de modder. We hadden al nietmeer gegeten sinds deze morgen dus sommigen begonnen last te krijgen. Maar omstreeks 17.30 kregen we te horen dat we een half uur!! kregen om warm te eten en te drinken. Iedereen vlug die one-in-one opengooien en koken.

Na het eten kregen we terug les over SchildWacht met alle mogelijke scenarios. Om 21.00h moest iedereen buiten verzameld staan full ops exclusief tent en helm. De chefs komen nog eens waarschuwen dat enkel de HELM en TENT op de bivak aanwezig mag zijn! De helft van het peloton loopt terug omdat ze nog ander materiaal lieten liggen, grumble. De chefs waren toen al wat 'geergerd'. Daarna kreeg je NOG een LAATSTE kans om alleen je tent en je HELM te laten liggen... weer 2 man die wegloopt naar de bivak om nog iets te halen. Toen die terugwaren bleek dat er nog materiaal lag; dus simpel: iedereen terug verzameling binnen 5 minuten met TENT en HELM in de rugzak.

'k Versta feitelijk niet wat er nu ZO moeilijk aan is om een simpel bevel op te volgen.

Tegen 21.50 vertrokken we op kaartleesoefening. Ondertussen stonden we wel reeds 50 minuten met die rugzak op onze bult, door de schuld van enkele wieten en. Een goei kaartleesoefening omdat veel van de kaart niet klopt met het terrein (wegen!). Dus veel azimut schieten en afstand bepalen, da's het enigste dat correct is. Wel moeilijk terrein; veel beken waar we door / over moesten, moeras; constant kijken waar je je voeten plaatst. Uw voet in een put zetten die halve meter dieper is, maar die je totaal niet ziet bij nacht, met als gevolg dat je valt, met als gevolg dat je weeral zeiknat was.

Om 2 uur waren we terug op de bivak. Vlug nog iets warm eten en drinken, patrouille lopen of schildwacht of van piket zijn om daarna toch nog een goed anderhalf uur te slapen.

Om 6 uur moest iedereen op stelling liggen, wat voor sommigen weeral niet lukte. Dus bleven we liggen tot 6.45h, in de modder. Daarna wassen + bivak verlaten (met volledige sweep,...) tegen 08.00h. Op de terugreis je wapen beginnen te kuisen.

In MLD verder doen met onderhoud bewapening, uitrusting en het manneken; sjah; geen tijd voor.

Deze week zijn er terug enkele afgevallen, op het terrein zijn we effectief nog met ongeveer 30. een stuk of 8 zijn vrij van poten en oren of ziek thuis...



Week 3

Maandag was een feestdag (2e paasdag) Dinsdagmorgen zijn we gaan klimmen op de rotsen, rappel, via ladder omhoog,...
In de namiddag hebben we per ploeg (2 personen) ROV (reactie onder vuur) geoefend. Hoe reageer je wanneer je onder vuur valt tijdens een vordering?
2 mogelijkheden:

Indien de vijand kortbij is: erop en erover
Indien de vijand verder weg is of uw opdracht in gevaar zou brengen...: terugtrekken

Het laatste uur kregen we koordenpiste.

Woensdag hadden we hindernissenpiste en koordenpiste. Ook onze eerste speedmars van 6km300 stond op het programma. Met zo'n weer is dat wel zweten .
Speedmars is met volledige gevechtskledij lopen + wapen + chestwebbing. Wanneer het omhoog gaat wordt er gemarcheerd, voor de rest lopen in peloton en in kadans.

In de namiddag een heuse les IAD (Immediate Action Drill), het vroegere CQB (Close Quarter Battle).
Dit houdt in hoe je reageert wanneer je onder vuur valt "contact" in sectieverband. Contact voor, links, rechts en eventueel contact achter (dan ben je slecht bezig). Want een contact achter betekent 'meestal' dat je in een hinderlaag loopt.

Daarna kregen we nog wat les over de Goggles en de lunos (nightvision apparatuur).

Donderdag reden we richting marche-en-famenne om onze eerste clandestiene bivak uit te voeren... maar we werden 'enkele' kilometers verder gedropt om zo een infiltratie in marche-en-famenne uit te voeren. Na de infiltratie deden we installatie van de bivak (allround met poncho's en OP's) & class 1 (eten) & verzorging van de voeten... wat later kregen we een escape en iedereen moest een volledige depackage doen van de berghaus en chestwebbing en vest...
Indien je zaken meehad die niet mochten (zoals sigaretten, snoep, ...) kreeg je een cadeau: mijn van 9 kilo of munitiekist om in je rugzak te proppen.

Daarna voerden we IAD uit per sectie. Na wat oefenen begon iedereen die drill wel redelijk goed onder de knie te krijgen!

Om 20h vertrokken we in kleine groepjes van 3 of 4 man op dropping.
Vrijdagmorgen escape en vertrek richting marche-les-dames.
Indien je iets vergat tijdens de escape (bv. poncho) moest je voor marche-les-dames uit de bus stappen en te voet naar marche-les-dames verdergaan.

Eenmaal aangekomen in marche-les-dames terug onderhoud bewapening, uitrusting, kamers, droogzaal, ...

Volgende week hebben we 3 dagen oefening te leopoldsburg, met MAG en MINIMI.


Week 4

Maandag kregen we het eerste uur drill. Hierna hindernissenpiste en les over het "nemen van hindernissen". Hoe overschrijden we kruispunten/hindernissen... Het komt erop neer dat er een constante beveiliging MOET zijn.
In de namiddag hadden we het nemen van hindernissen in praktijk met 3 scenarios:

-overgang van bos naar open vlakte
-het nemen van grote kruispunten
-het nemen van kleine kruispunten

Daarna kregen we les over de MINIMI en de MAG. De dag werd afgesloten met de koordenpiste.

Dinsdagmorgen gingen we zwemmen, daarna een controle van onze aid-memoire. De aid-memoire is een klein notitieboekje waar je allerlei gegevens enzo kan inschrijven om dan eventueel op het terrein of later in de eenheid... nog eens op te frissen (een geheugensteun dus).

We kregen een les over de RECCE. Een recce patrouille is een verkenningspatrouille met als doel zoveel mogelijk info over een objectief/terrein... te weten te komen.
Bv. Vijand bestaat ongeveer uit 1 peloton, ingang beveiligd met .50, om het kwartier patrouilles met fnc en minimi, vijand niet allert, 3 MAN voertuigen ter hoogte van ... dus alle info verzamelen.

Een recce patrouille bestaat ongeveer uit een man of 6. Deze zijn ingedeeld in 3 ploegen:

-Waarnemingsploeg: ploeg die effectief het objectief gaat waarnemen
-Steunploeg: ploeg die de waarnemingsploeg steunt(beschermt) tijdens hun actie
-opwachtingsploeg: ploeg die op het dispertiepunt(splitsingspunt) van de ploegen blijft wachten en beveiligen.

We kregen een demo van een zandbak. Een zandbak is een weergave van het terrein vanaf uw standplaats tem het objectief. Dit wordt op de grond gemaakt met zoveel mogelijk natuurlijk materiaal (takken, stenen,...). Op de briefing doet men dan een dopen der punten, RV's, volgweg, ...

We kregen ook een korte les over het ophalen van een DUMP. Een dump kan vanalles bevatten: voedsel, water, munitie, ... en bevindt zich op een bepaald coordinaat ingegraven door een partizaan. Aan ons om een kleine patrouille naar ginder te sturen om de boel op te halen.

Dit alles werd gevolgd door een cross van 10km om daarna ons materiaal te fitten voor de komende oefening te Leopoldsburg.

Woensdagmorgen vertrokken we dus richting Leopoldsburg waar we eerst enkele uren verschillende scenarios van een sectieaanval geoefend hebben. Daarna deed een sectie een demo van een recce patrouille zodat iedereen wist hoe het nu precies in zijn werk ging. Hierna een infiltratie naar onze bivakzone om ons daar voor te bereiden op de komende recce patrouilles deze nacht. De dump werd ook afgehaald (voedsel en water) voor de volgende dag. De 3 recce patrouilles vielen onder vuur tijdens hun volgweg en moesten hierdoor de volgweg aanpassen. Eenmaal aan het objectief aangekomen zoveel mogelijk informatie te weten komen want de volgende nacht zouden we een pelotonsaanval op een van de objectieven uitvoeren.

Na een korte nachtrust werden bij dageraad de Observatieposten uitgezet maar onze bivak werd gevonden door de vijand en moesten we dus escapen naar de RV. Tijdens de escape was er een klein beetje water meegenomen maar de rantsoenen waren we kwijt. Geen eten dus. Vanuit het RVpunt exfiltreerden we naar de schietstanden. Op de schietstanden dede we eerste een zerotage van het wapen. Dit wil zeggen dat we enkele schoten lossen op hetzelfde punt zodat men het wapen kan corrigeren aan ons oog.
Daarna deden we een sectieaanval. Het was voor iedereen de eerste keer dat men een aanval deed met scherp. Veiligheid is dus zeer belangrijk want je kan een collega raken! Daarna vertrokken we naar een andere stand om daar in defensief te gaan en alle schijven die tevoorschijn kwamen neer te knallen.
Tegen 1700hr was alles gedaan en infiltreerden we naar een bivakzone. Daar aangekomen werd een zandbak gemaakt van het objectief dat we zouden aanvallen. Ondertussen werd ook een dump afgehaald (ons eten dat we kwijt waren door de escape die morgen).

Om 2100hr vertrokken we richting ons objectief in deze volgorde: antenne ploeg, commandant, beveiligers van de commandant (tevens kopelement van de aanvalsploeg), aanvalsploeg (fnc & minimi), steunploeg (MAG ploegen) en afgesloten door de beveiligingsploeg.

Een paar honderd meter voor het objectief werd op het dispertiepunt (scheidingspunt der ploegen) een dump gedaan van de rugzakken en vertrokken de verschillende ploegen naar hun respectievelijke plaatsen in alle stilte!!! Eenmaal iedereen op positie was en klaar was, begon de steunploeg vollop hun MAGs het objectief van de linkerflank te vlammen. Daarna viel de aanvalsploeg het objectief aan, nog altijd gesteund door de steunploeg. Natuurlijk stoppen de MAGs met vuren wanneer de aanvalsploegen te dicht bij hun vuur komen!! Eenmaal het objectief volledig vernietigd: MAG en Antenneploeg terugtrekken, de aanvalsploeg voert een steun en beweging uit. Dit wil zeggen dat ik gewoon dekking geef door waar te nemen in mijn sector en mijn buddy achteruit gaat en die geeft dan dekking and so on. Terug aangekomen aan het dispertiepunt een tell-off gedaan om zeker te zijn dat iedereen terug mee is en dan full ops zo snel mogelijk maken dat we weg zijn!
Het leuke zand in Leopoldsburg maakt het vorderen er alleen maar lastiger op . Toen we aankwamen bij onze partizaan nam die ons mee om veiliger oorden op te zoeken. Na de hele tijd aan een stevig tempo gemarcheerd te hebben vielen we rond 0215hr onder vuur en moesten we naar ons laatste RV terugtrekken. Daar aangekomen kregen we per sectie een schets te zien van waar we naartoe moesten (bivak).

Om 0555hr is mijn sectie aangekomen. Andere tshirt aantrekken, eventueel iets eten/drinken. Daarna controle van genummerd materiaal: zijn alle lopen (2e loop minimi en mag) mee, lunos, verrekijkers, handhelds,...

Rond een uur of 0800hr stapten we de bus op en deden onderhoud van de bewapening. In MLD aangekomen verdere onderhoud bewapening, lunos, verrekijkers, handhelds, kamers, eigen materiaal en vertrek om 16.30hr.

Donderdagnacht was een nacht die we niet snel zullen vergeten. Persoonlijk was het de eerste keer dat ik mijn grenzen moest verleggen. Stappen, stappen, stappen en blijven stappen. Je bent moe, niet gegeten, weinig water, rugzak begint door te wegen, bewapening (vooral MAGs) wegen door...

Achteraf bekeken wel een toffe ervaring, iets wat weinig mensen meemaken denk ik! Paracommando spirit all the way!!


Week 5

Maandag begon met de hindernissenpiste gevolgd door een les sectieaanval. In de namiddag les over RAID & ZONE CONTROL. De dag werd afgesloten met roadwork 10km... 't was warm :-)

Dinsdagmorgen initiatie amfibie. Uitleg over de veiligheid, opstellen van de zodiacs,... om daarna te water te gaan en een uur te roeien op de maas. In de namiddag terug koordenpiste en hindernissenpiste. Het laatste uur werd les over de partizaan gegeven.

Woensdagmorgen kregen we de risicopiste over de rotsen langs de maas. Dus ladder, apenbrug,...
In de namiddag cross 14km aan een snel tempo. Hierna een briefing over de komende oefening en koordenpiste.

Donderdagmorgen vertrokken we dus richting marche-en-famenne. Na een 3 uur durende infiltratie, installeerden we een klein clandestien bivak. Hierna werden verschillende patrouilles uitgestuurd: 2 recce patrouilles, 1 dump patrouille en 1 dead letter box patrouille. Daarna werd een zandbak + detailzandbak gemaakt van het objectief waar de raid zal plaatsvinden. Omstreeks 9.45h vertrokken we richting het objectief om deze met totale verrassing aan te vallen en te vernietigen. Daarna een exfiltratie tot 01.30h gevolgd door een kaartleesoefening tot 07.00h.
Dus we hebben veel gekapt

Daarna terug onderhoud bewapening,...

Fysiek gezien was dit een zware week.
We zijn inderdaad nog met een stuk of 29 effectief.

Week 6

Na de parade deden we de koordenpiste met chrono. De meesten hun tijd was goed en dus onder de 2:30 min. Hierna kregen we nogmaals theorie over de sectieaanval, gevolgd door praktijk.

In de namiddag kregen we theorie over de offensieve aanval gevolgd door les survi. Survi gaat over leven te velde. Hoe gaan we leven, wat gaan we doen...
Na de les survi sloten we de dag af met cross 16km; het parcour van de speedmars.

Dinsdagmorgen begon met zwemmen. Hierbij zwommen we met kledij: hemdvest + broek en moesten we ook onze kledij uitdoen in het water, verder de lengte zwemmen en daarna terug kledij aandoen in het water.
Na het zwemmen hadden we hindernissenpiste gevolgd door theorieles Explosieven. Wat gebruiken we van explosieven, hoe steken we die aan, welke bedrading gebruiken we, ...
Daarna kregen we terug les survi; hoe maken we een schuilplaats met behulp van onze parachute...
Op het einde van de dag was het voorbereiding voor de komende oefening.

Woensdag vertrokken we dus naar Marche-en-famenne om er eerst sectieaanval te oefenen aansluitend met een kaartleesoefening. De dag nadien was het VEC (leven te velde; survi).
We moesten onze rugzak droppen en mochten niks van eten meehebben.
Daarna onze schuilplaats maken met de parachutes, kruisvuur maken, deflector (om vuur te weerkaatsen), ... daarna kregen we te zien hoe we een kip moesten doden en klaarmaken. De kip wordt eerst enkele keren rondgedraaid om zo het bloed naar het hoofd te brengen + de kip beseft dan niks meer. Dan wordt de kop onder de hiel gehaald en zo weggetrokken. De kop is er onmiddellijk van. Het vel en de pluimen worden in 1 keer meegetrokken (gevild). Alles uithalen... en KOKEN (niet bakken!).

Een paar uur later toonden ze hoe we een vis (forel) moesten doden: vingers achter de kiewen en kop overtrekken.
Dan mochten we elk een forel nemen en deze klaarmaken. Mijn persoonlijke mening is dat een vis niet veel maagvulling geeft.

Tegen de avond mochten we de kippen klaarmaken. Daarna wat rusten en om 01H het vertrek voor een helse mars aan een zeer stevig tempo. De eerste 14km werd gedaan in 1h45min (met rugzak).

De vrijdag was het onderhoud materiaal...


Week 7

Maandag begon met zwemmen: zwemmen met kledij, zwemmen met wapen & botinnen en wat oefenen.
Daarna kregen we onze eerste les over mandragen zonder chestwebbing & wapen. Hoe neem je de persoon op de rug...
Hierna een les over explo. Hoe leggen we een compassement (circuit) en steken we deze aan. Waar moeten we op letten, veiligheid, ...

In de namiddag theorieles over de hinderlaag en verdere herhaling over de geziene theorie. De dag werd afgesloten met speedmars 10km.

Dinsdag kregen we onze theoretische testen van Transmissie, Taktiek, Explo & Kaartlezen. In de namiddag was het voorbereiding + briefing over de RAID van Marche-Les-Dames. We zouden deze nacht een raid uitvoeren in Marche-les-dames met een vernietigingselement (explo) en een searchelement (zoeken achter documenten, kaarten,...). Voor de rest van de dag was het rustig je materiaal fitten en zorgen dat je uw commandomateriaal meehad (stoeltje, acht, ...) want na de raid was er een rappel.
Om 9.30 werden we een paar kilometer van het objectief gedropt om zo naar het dispertiepunt te infiltreren. Eens alle ploegen in plaats waren en klaar waren voor de raid konden we erop los gaan. Alles verliep vlot. De rappel duurde veel te lang (omdat we met te veel waren) & hierdoor werd de exfiltratie na de rappel beeindigd omdat het te lang zou duren... :-(

Na het onderhoud van de bewapening woensdagmorgen konden we nog bewapening & explo oefenen. In de namiddag herhaling transmissie gevolgd door examen praktijk taktiek.

Donderdagmorgen hadden we de eerste 2 uren koordenpisten en hindernissenpiste met chrono. Hierna startten de praktrijktesten bewapening. In de namiddag praktijktesten transmissie & explo.

Vrijdagmorgen eerst test gevechtszwemmen: 100 meter zwemmen met kledij (hemdvest + broek) + wapen + botinnen.
Daarna mandragen met chestwebbing & wapen gevolgd door koorden & hindernissenpiste.
In de namiddag nog eens prettig vertoeven met het wieden van onkruid... ;-)
hopelijk onze laatste vrijdagnamiddag boven te marche-les-dames want nu hebben we een week verlof (gelukzakken dat we zijn!) en de maandag erna onze gevechtstesten:
-mandragen (200m in 100sec)
-koordenpiste in 2:30min
-hindernissenpiste in 4:30min
-speedmars 16km in 02:00h

Wees gerust, je wordt hiervoor klaargestoomd zodat je zeker slaagt in de testen.



Bron : http://www.paracommando.com

 Jump to forum   Jump to topic

Geplaatst: Zo 30 Dec 2012, 01:39 

U bent niet bevoegd om dit forum te lezen.

 Jump to forum   Jump to topic

Geplaatst: Ma 04 Mrt 2013, 21:27 

http://s22.postimage.org/4anmdf3up/rudi.jpg

In juli 1962 stond ik met de Mounties, Rudi Carrell, Bueno de Mesquita en Heintje Davids in Valkenburg. Wat een feest. Het feest werd verstoord door een telefoontje van de impresario: "Of Rudi Carrell met zijn begeleider Tonny Eyk, namens de Stichting Nationaal Thuisfront, naar Nieuw-Guinea kon afreizen om op te treden voor de Nederlandse troepen aldaar”.

Een week later vlogen wij, met pijnlijke bovenarmen van tetanus- en anti-malariaprikken, voor het eerst van ons leven in een DC8 richting Biak. Ik was goed voorbereid op de tropen, mij kon niets meer gebeuren. Buiten een pondje zoutpillen had ik ook zakjes met opblaasbare ballonnen meegenomen, een gouden tip van André Carrell, de vader van Rudi. Mijn grote wapen was echter mijn accordeon.


Optreden van Rudi Carell, Tonny Eyk en Phillippine Aeckerlin en Marijke Morley in Nieuw-Guinea.

Bij aankomst, op het vliegveld van Biak werden Rudi Carrell en ik, maar ook de twee fantastische cabaretières van ons gezelschap Phillippine Aeckerlin en Marijke Morley, verwelkomd door de jonge AVRO-reporter Joop van Zijl. Hij filmde groeten van militairen, die zeer snel (jazeker, tien dagen later) waren te zien op de Nederlandse televisie.

Drie weken lang, dagelijks in onmenselijke tropische temperaturen, gaven wij één of twee voorstellingen per dag. Overdag veelal op oorlogsschepen die ons vervoerden naar de plaatsen van bestemming. Vreselijk zeeziek of niet, wij lieten ons niet kennen voor de marinejongens van de H.M. Evertsen, H.M.Groningen, H.M. Overijssel en H.M.Friesland, en gaven ook een voorstelling in de Patipabaai voor de bemanning van de tanker Duivendrecht, die langszij kwam bij een fregat.

“Mijn respect voor de ‘jongens’ kent geen grenzen.”
Onze eerste voorstelling maakten wij in Merauke. En ik herinner mij nog een onvergetelijk optreden in de rimboe. We moesten een paar uur de rivier opvaren met een marineboot en het optreden was in de openlucht voor een handjevol Nederlandse militairen. Om ons te beschermen tegen de zon hadden ‘de jongens’ een toneeltje gebouwd met een afdak. Tot ieders verrassing werd het gezelschap luisteraars aangevuld met zo’n honderd Papoea’s en hun kinderen. Ze kwamen schuifelend uit de bosjes en waren dagenlang lopend onderweg geweest om onze voorstelling te zien, de aankondiging hadden ze vermoedelijk via de tam tam vernomen. Oh, wat hebben ze genoten en vooral vreselijk gelachen. Na 50 jaar weet ik nog steeds niet waarom, want de taal verstonden ze niet en er was geen microfoon, maar mogelijk was het Volendams’ kostuum waarin Rudi een liedje zong de aanleiding, ze kwamen niet meer bij.

Het grote avontuur is nu meer dan een halve eeuw geleden. Wat mij na al die jaren is bijgebleven? Welaan, de schitterende witte stranden, diep blauwe zeeën vol koraal, de gele tanden van Papoea’s die op houtjes knauwden, hitte, hitte en nogmaals hitte, baden in een soort bierton, helaas geen airco, de onmisbare klamboes, altijd op maandag de heerlijke erwtensoep aan boord van marineschepen, het Japanse ziekenhuis compleet met operatiezaal uit de 2e wereldoorlog in een grot bij Biak (dat nog compleet was), het eerste blikje bier dat ik ooit zag. Maar het meest is mij bijgebleven: mijn diepe respect voor alle Nederlandse militairen die daar hebben gediend!

Bron: Dutch Military Veterans

 Forummededeling   Jump to topic

Geplaatst:  

 Jump to forum   Jump to topic

Geplaatst: Wo 17 Apr 2013, 15:03 

Bronzen Kruis

http://s23.postimg.org/ghr7wmnt3/image.jpg

Sergeant der Mariniers Rinie

De Bronzen Kruizen zijn voor de leden van een gecombineerde eenheid van commando’s en mariniers. Op 6 september 2009 zochten zij tijdens een verkenning te voet naar vijandelijke strijders in de provincie Uruzgan. Even later werden zij plotseling aangevallen met mitrailleurvuur, mortieren, raketwerpers en kleinkaliberwapens.
De Nederlanders trokken zich terug naar een quala, een ommuurde woning, maar voordat Kevin van de Rijdt die bereikte, werd hij getroffen. 6 man besloten hem met gevaar voor eigen leven te halen. Ze vonden Van de Rijdt, gaven hem eerste medische zorg en droegen hem met grote moeite naar het huis. Eenmaal in de helikopter voor gewondenvervoer bleek hij overleden.

Hoewel het net zo goed slecht had kunnen aflopen is Sergeant Rinie van het Korps Mariniers terugkijkend vooral trots op deze actie. "Dit bewijst: je bent brothers in arms, je laat elkaar niet achter."

Kogelregen

Minister Jeanine Hennis-Plasschaert over de toekenning van de Bronzen Kruizen. “Het oorlogsgeweld is oorverdovend. Dan blijkt ook dat Kevin van de Rijdt er niet bij is. U twijfelt geen seconde en duikt met zijn zessen de kogelregen weer in. Als eenheid hebt u Kevin teruggebracht. U hebt hem niet in de steek gelaten. U hebt gehandeld in het belang van de missie, in het belang van Nederland en in het belang van Kevin en diens nabestaanden. Ik ben trots op u. Ik hoop dat ook u zich trots kunt voelen, ondanks het verdriet om het verlies.”

 Jump to forum   Jump to topic

Geplaatst: Vr 17 Mei 2013, 11:33 

Afbeelding

 Jump to forum   Jump to topic

Geplaatst: Za 01 Jun 2013, 10:05 

http://s12.postimg.org/n22jv3fpp/image.jpg
Afeglopen week weer hard gewerkt en nieuwe technieken geleerd om in huizen te vechten. — POTOM 2012-13


http://s8.postimg.org/bfmckjh8l/image.jpg


http://s7.postimg.org/lq6wsymzv/image.jpg


http://s23.postimg.org/c0axb83iz/image.jpg


http://s23.postimg.org/at1kwr2sb/image.jpg


http://s24.postimg.org/ne09i7k6d/image.jpg


http://s10.postimg.org/xehwqk4t5/image.jpg


http://s17.postimg.org/5w1w3u2kf/image.jpg


http://s21.postimg.org/56uzrrpaf/image.jpg

 Jump to forum   Jump to topic

Geplaatst: Vr 19 Jul 2013, 16:25 

Beëdiging mariniers blok 13/1

Donderdag 18 juli zijn op de Van Ghentkazerne in Rotterdam, de bakermat van het Korps Mariniers, 56 mariniers beëdigd. In aanwezigheid van de Commandant van het Korps Mariniers, brigadegeneraal Oppelaar, collega mariniers, familie en vrienden hebben de cursisten van EMV MARNS blok 13/1 ceremonieel de eed of belofte afgelegd aan het vaandel van het Korps Mariniers. De mariniers hadden vooraf allemaal de VeVa vooropleiding Grond Optreden (VeVa GROP) gevolgd. Vorige week zijn de cursisten van blok 13/1 na een opleiding van 14 weken aan het einde van een intensieve Final Exercise (FINEX) de poort van de kazerne binnengelopen en hebben zij de lang gekoesterde mariniersbaret ontvangen. Deze FINEX was qua programma gelijk aan de FINEX vanuit de reguliere ‘spijkerbroek’ instroom. Een bijzondere prestatie omdat de VeVa cursisten in een verkorte opleiding van slechts 14 weken aan dezelfde zware standaard van het Korps Mariniers moeten voldoen. Dit is mede een succes geworden door de inzet en begeleiding van de instructeurs tijdens de stages van het VeVa traject en de reguliere mariniersopleiding. Traditiegetrouw worden tijdens de beëdiging een aantal mariniers extra in het zonnetje gezet voor hun getoonde inzet in de opleiding. Als eerste kreeg marinier Jord van Woudenberg de schutterspenning voor beste schutter. Daarna werd de prijs uitgereikt voor de ‘Best Man’ van de opleiding, waarbij marinier Boy Brito Fonseca als derde -, marinier Chiel van Schoonhoven als tweede en marinier Minne Posthumus als Best Man eindigde. Het opleidingskader was eenduidig over zijn optreden: “Fysiek sterk en daar waar nodig nam hij de klas mee op sleeptouw waarbij hij ook onder zware omstandigheden zijn werk goed bleef uitvoeren”. De beëdigde mariniers zijn allen opgeleid volgens de drie belangrijkste peilers van het Korps Mariniers: Verbondenheid, Kracht en Toewijding. Dit zijn de Korpswaarden. Na een welverdiend zomerverlof worden de nieuwe ‘Jan Kaas’ geplaatst bij de operationele eenheden van het Korps Mariniers.

 Jump to forum   Jump to topic

Geplaatst: Do 26 Sep 2013, 22:54 

Pagina 1 van 19 [ Er zijn 468 resultaten gevonden ]



Ga naar:  
Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group.
Designed by STSoftware for PTF.

Vertaald door phpBBservice.nl.