Bekijk onbeantwoorde berichten | Bekijk actieve onderwerpen Het is momenteel Di 14 Aug 2018, 22:04



Reageren op dit onderwerp  [ 2 berichten ] 
 Schaduwman in de Sahara 

Het spijt ons,

U heeft geen toegang tot de andere reactie.

U moet een geregistreerd gebruiker zijn en/of aangemeld zijn om de rest te kunnen zien.


Registreren of Aanmelden
Auteur Bericht
Marinier
Marinier

Geregistreerd: Di 01 Nov 2011, 17:55
Berichten: 3317
Has thanked: 605 times
Been thanked: 714 times
National Flag: Netherlands
Reageer met citaat
Bericht Schaduwman in de Sahara
UNIEKE BEELDEN VAN ONZE COMMANDO’S IN MALI IN ’DAGBOEK VAN ONZE HELDEN’

Het lijkt alsof ze op de maan zijn gedropt. De woestijn in het noordoosten van Mali is buitenaards. Zwarte rotsen, de uitlopers van het geheimzinnige Tigharghar-gebergte, niet ver van de grens met Algerije. Temperaturen tot boven de 50 graden en verder die zinderende zandvlakte. Niemandsland, honderden kilometers van de bewoonde wereld.

We kijken door de ogen van de 30-jarige korporaal der eerste klasse Edwin, elitemilitair van het Korps Commandotroepen (KCT). Camera’s op zijn helm en aan zijn scherfvest tonen hoe vijandig het landschap hier is.

Dit is het West-Afrikaanse broeinest van terroristische groeperingen als Al-Qaeda in de islamitische Maghreb, Mujao en al-Ansar Dine. Nederlandse commando’s brengen het gebied sinds ruim een jaar in kaart. Waardoor de commandant van VN-missie Minusma zijn operaties kan plannen.

Omdat special forces vanwege hun geheime opdrachten onherkenbaar moeten blijven, zien we voortdurend de schaduw van Edwin. Als hij op meerdaagse patrouille is, als hij in een forward operating base onderhoud pleegt aan zijn wapens, als hij praat over zijn vriendin en de aanstaande geboorte van hun kind in ver Nederland, als hij verborgen wapen-opslagplaatsen ontmantelt en als hij onder vuur liggende coalitiegenoten te hulp schiet.

De korporaal – hbo opgeleid, maar in plaats van officier gekozen voor het werk van elite-infanterist – dient bij 104 Commando Troepencompagnie. Specialisme: sniper.

Edwin kan doelen tot op twee kilometer afstand uitschakelen. Daarvoor heeft hij onder andere het Barrett M82 zwaar kaliber geweer. Dan is er nog de Porsche onder de sniperwapens: de in Engeland met de hand gemaakte Accuracy AWM .338.

In Mali ligt Shadowman samen met zijn waarnemer uren in verdekte positie om naderende Nederlandse konvooien te beschermen. „Tijdens mijn rotatie ben ik door heel het noorden getrokken.” Ruim vijf maanden onafgebroken inzet. „We brachten een gebied van 400 bij 600 kilometer, twee keer Nederland, in kaart.”

De commando’s gaan erop af als coalitiegenoten in een hinderlaag lopen. Het overkwam troepen uit Niger en Tsjaad. Na het verongelukken van een luchtmacht Apache – vliegoperaties met de gevechtshelikopters zijn deze week hervat – beveiligde het KCT de crashsite.

In Dagboek van onze helden is te zien hoe de special forces van Taskforce Scorpion een opslagplaats met raketten ontdekken en ontmantelen. Een zelfmoordaanslag op een noordelijk VN-kamp wordt in beeld gebracht. Nederlandse militairen zitten in hun Bush-master, als vlakbij een enorme explosie de lucht doet trillen. De schokgolf zindert door tot in de pantserwagen.

Deze krant was onlangs in Mali toen Maarten, commandant van de taskforce, in Camp Castor vertelde: „We spreken met de burgerbevolking, we observeren. Hoe zijn de verbanden van groepen en stammen? Wie wil wat en praat met wie? Als het moet, graven we ons ’s nachts in. Verkenningen kunnen dagen duren, maar ook drie weken. In dat laatste geval worden we vanuit de lucht bevoorraad.”

Zijn collega Sven, rotatie 1: „Kort na aankomst hebben we onze reikwijdte uitgebreid. Steeds verder. Van vijftig kilometer rond Gao, naar honderd en uiteindelijk 250 kilometer.”

Ben, ook majoor en commandant rotatie 2: „Bevoorrading vindt plaats door airdrops van C-130 Herculessen. Later waren er de Nederlandse Chinookhelikopters. Als we naar buiten gaan, is dat vaak met grote konvooien. Wel twintig voertuigen en zeventig manschappen.”

Hoe langer een uitzending duurt, hoe groter de risico’s worden. Dat bleek eerder in Irak en Afghanistan. Terroristen en onderling vechtende strijders proberen de routes van patrouilles en het werkpatroon van buitenlandse troepen te ontrafelen. Altijd is er het dodelijke gevaar van bermbommen.

„En de klassieke antitankmijn”, vertelt Ben. „Tot halverwege september vorig jaar de CH-47 Chinooks in Gao arriveerden, konden we niet rekenen op snelle medische evacuatie. We waren afhankelijk van helikopters van VN-bondgenoten. Maar met gewonden op de grond kun je niet wachten tot een Mi-8 heli de volgende dag arriveert.”

„De onderlinge verhoudingen van al die groeperingen, stammen, legertjes, Toearegs en strijders zijn uiterst complex”, vult Sven aan. „Alles loopt in elkaar over. De een hoort plotseling bij de ander en is dan geen terrorist meer. De risico’s in Afghanistan waren groter, maar daar wist je wel veel meer waar je aan toe was. Hier is de situatie ongrijpbaar. En dan zijn er nog die enorme afstanden.”

Kolonel Joost de Wolf van het Korps Mariniers is zojuist teruggekeerd uit Mali. Daar was hij plaatsvervangend directeur Operatiën van de Verenigde Naties.

In de Van Braam Houckgeestkazere even buiten Doorn vertelt De Wolf: „Inzet van special forces én Apachegevechtshelikopters in Mali is van het grootste belang. Want door hun verkenningswerk had de force commander van Minusma telkens de beschikking over betrouwbare informatie.”

De marinier geeft een voorbeeld: „Dan was er overleg in Algiers tussen de VN en de strijdende partijen. Die beweerden dat een moeilijk toegankelijk gebied in het noordoosten van Mali onder hun controle stond. Maar uit verslagen en foto’s van onze commando’s kon de generaal ze onmiddellijk van repliek dienen. Aantonen dat de werkelijke situatie heel anders was.”

Volgens De Wolf heeft het sturen van special forces een grote impact op de drie groepen die vechten voor een onafhankelijk noordelijk Mali, onder andere de Nationale Beweging voor de Bevrijding van de Azawad (NMLA).

Verder is er nog het reguliere Malinese leger en de daaraan gelieerde Gatia-militie van Toearegs. Er zijn onberekenbare drugs- en mensensmokkelaars. Naast de terroristen, zover bekend vijf groepen. Mogelijk is ook Islamitische Staat inmiddels neergestreken in de Sahel. „Al hebben we daarvoor geen waterdicht bewijs.”

„Onze commando’s, en nu de mariniers, laten in Mali een enorme signatuur achter”, aldus kolonel De Wolf. „Opeens staan daar zwaarbewapende en topgetrainde militairen op locaties waar de Verenigde Naties nog nooit waren. Dat vinden al die strijdende partijen niet leuk. De terroristen reageren op sociale media: ’Special forces passen niet in het VN-mandaat!’ Ze maken slim gebruik van internet.”

De klus in Mali vergt een lange adem, weet Joost de Wolf. „Iedereen werkt elkaar het kot uit, heel lastig. Minusma is nog steeds in een opbouwfase. En al begrijp ik de gedachtegang, dit is níet de ver-van-mijn-bedshow. Laten we Mali los, dan krijgen we getrainde terroristen terug. Bestrijden bij de bron is goedkoper dan het thuis doen. Onze manier van leven verandert zodra ze vat krijgen op Europa.”

In Dagboek van onze helden baant Shadowman zich een weg door de Sahara. Hij beklimt bergen, tuurt door het vizier van zijn Heckler & Koch 416, ligt verscholen met het Accuracy snipergeweer op de loer. Hij is te zien als de commando’s ergens in de uitgestrekte woestijn hun kamp opslaan en noodweer losbarst. Onweersflitsen veranderen nachtelijk Noordoost-Mali in een spookachtig territorium.

Commando’s zijn experts in improviseren. Daardoor lukt het onze special forces de meegevoerde camera’s te laten draaien vanachter hun nachtzichtapparatuur. De inktzwarte Sahara wordt opeens getoond in een dreigend groene kleur. Schaduwen blijken rotsen, in de verte beweegt iets door het zand. Een voertuig, mensen, dieren? Korporaal der tweede klasse Edwin en zijn kompanen gaan erop af.

Dan later, in een forward operating base bij de stad Kidal, toont Shadowman zijn menselijke kant. Hij praat over thuis, vijf uur vliegen van Mali.

„Typisch zo’n moment waarop je gedachten alle kanten op gaan. Ik moet zeggen dat die spanning wel lekker kan zijn. Maar voor de mensen die op je wachten, is dat anders. Dit werk vraagt veel van je, de dingen die je te zien krijgt. Je moet een weg vinden daarmee om te gaan. Privé kan dat wel eens lastig zijn. Mijn vriendin zegt dat ik soms meer tijd met de jongens doorbreng dan met haar. En ik dacht dat als we een kleine zouden krijgen, alles anders zou worden. Ik kan niet zonder dit werk, maar ik kan ook niet zonder haar.”

Het Korps Commandotroepen vormt samen met een marinierseenheid onze special forces. Groene baret, wapenspreuk Nunc aut Nunquam (Nu of Nooit). Extreem zware selectie en opleiding. Op gelijk niveau met de Britse SAS en de Amerikaanse Navy Seals. Begonnen in 1942 in Schotland en sindsdien bij vele brandhaarden (van Walcheren in de Tweede Wereldoorlog, tot Indonesië, Korea, Bosnië, Kosovo, Ivoorkust, Irak, Afghanistan en Mali) ingezet. Onder de 250 operationele commando’s zijn snipers, medics, contraterreurexperts. Vrijevalparachutisten vliegen van tien kilometer hoogte ongezien achter vijandelijke linies. Het KCT beschikt over een lange reeks wapens, voertuigen en boten. Maar wat onderling vooral telt: moed, beleid, trouw, eer en trots. ’Eens een commando, altijd een commando’.

Maandag en vrijdag om 18.00 uur te zien op http://www.telegraaf.nl en op YouTube. Nooit eerder gaven special forces zoveel van hun werk prijs; vanwege geheime opdrachten zijn elite-eenheden wars van publiciteit. Ook de KCT-militairen worden onherkenbaar in beeld gebracht. Maar omdat we mét Shadowman meekijken in die oneindige Sahara, is ’Dagboek van onze helden’ uniek. Tim Vloothuis van Telegraaf Video Media, geestelijk vader van het project: „Eerder maakten we Dagboek Uruzgan en Dagboek Kunduz. Nu is de kijker als het ware op patrouille met onze commando’s.” Eindredactrice Sanne Kortooms: „Ruim duizend uur aan beeldmateriaal schoten de mannen in Mali. Daarvan selecteerden we deze acht afleveringen. Alle andere opnamen liggen in een veilige kluis!”

Minister Koenders (Buitenlandse Zaken), oud-hoofd van de VN-missie in Mali, noemt het vredesakkoord dat Malinese rebellen en de regering donderdag sloten ’een eerste steen’. Touareg-opstandelingen krijgen meer autonomie over het noorden van Mali, maar willen meer garanties voor ze een definitieve vrede sluiten. Bij de ceremoniële bekrachtiging van het akkoord, gisteren, waren ze dan ook niet aanwezig.

Afbeelding


Za 16 Mei 2015, 12:13
Meld dit bericht

These users thanked the author ton1950 for the post (total 2): SnufRinus
  Rating: 28.57%
Profiel Privébericht versturen E-mail
Berichten weergeven van de afgelopen:  Sorteer op  
Reageren op dit onderwerp   [ 2 berichten ] 

Wie is er online?

Gebruikers in dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 2 gasten


U mag geen nieuwe onderwerpen plaatsen in dit forum
U mag geen reacties plaatsen op onderwerpen in dit forum
U mag uw berichten niet wijzigen in dit forum
U mag uw berichten niet verwijderen in dit forum
U mag geen bijlagen plaatsen in dit forum

Zoeken naar:
Ga naar:  
Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group.
Designed by STSoftware for PTF.

Vertaald door phpBBservice.nl.