Bekijk onbeantwoorde berichten | Bekijk actieve onderwerpen Het is momenteel Di 16 Okt 2018, 18:29



Reageren op dit onderwerp  [ 4 berichten ] 
 Job Vast Geschiedenis op het Korps Forum - FB 

Het spijt ons,

De overige 3 reacties kunt u niet zien.

U moet een geregistreerd gebruiker zijn en/of aangemeld zijn om de rest te kunnen zien.


Registreren of Aanmelden
Auteur Bericht
Reageer met citaat
Bericht Job Vast Geschiedenis op het Korps Forum - FB
Als 16 jarig broekie, komend uit een volkswijk in Utrecht, was ik school ( mulo) kerk (gereformeerd milieu helaas) meer dan zat. Las in de panorama iets over de marine, en zag een mooi schip op de blauwe zee varen en dacht dat zou wel iets voor mij kunnen zijn. Ik had net mijn eerste Puch bij elkaar gespaard met allerhande werkzaamheden en nadat ik het strookje had ingevuld, kreeg ik vrij snel een oproep mij in Hollandse Rading te melden. Op een maandag ben ik daarna toe gereden, meldde me bij de poort en mocht mijn Puch binnen de poort zetten, in een overdekte fietsenstalling, en de marineman zei ook, op slot zetten is hier niet nodig. Maar ja ik was een straatschoffie dus toch maar een slotje gemonteerd voor de zekerheid. Ik meen dat de totale keuring 4 of 5 dagen was. Had de marine opgegeven, echter na twee dagen keuren zei men dat de mariniers mij beter zouden liggen. En werd uiteindelijk met nog een ander broekie goedgekeurd voor de mariniers, de rest een man of 30, wat ik me kan herinneren ging naar de marine. Ook nog een giga blunder gemaakt t.t., toen men vroeg of ik masturbeerde (had geen notie wat dat betekende, maar iemand had gezegd dat je op die vraag ja moest antwoorden) dus keurig ja gezegd, toen die man vroeg hoeveel keer ik dat deed heb ik iets verschrikkelijks doms gezegd, en ik voel nu bijna mijn hoofd weer rood worden. In Utrecht was rukken het woord dat daar voor gebruikt werd, wist ik veel.

Wat me opviel in Hollandse Rading dat die mannen die er rondliepen er allemaal zo goed uitzagen, het eten was heerlijk, thuis aten we altijd uit onze eigen volkstuin en s`winters het spul wat allemaal in weckpotten was opgeslagen in de kelder. Binnen no time mocht ik me melden in de van Gentkazerne in Rotterdam. Werd geplaatst in klas 118, met een geweldige Antilliaanse sergeant en een kleine wat dikke baksmeester. Wat een prachtige kerels waren dat want ondanks de discipline werd je als een volwassen vent behandeld, mooie gesprekken gehad, maar die manier waarop volwassen kerels met je omgingen was ik helemaal niet gewend. Kortom een toptijd gehad in klas 118, maakte het 300 jarig bestaan van het Korps nog mee, met een swingende marinierskapel, en later die steelband, je voelde je bijna al op Curacao. Wat een fantastisch korps, heerlijk s´avonds de stad in, in uniform kon je alle kroegen in, op de Kaap vielen je ogen bijna uit je kassen. Maar ook de manier waarop het kader toch ook weer een beetje de boel in de gaten hielden. Ze hadden verteld over een stamkroeg, dichtbij de kazerne, en toen we daar eens een afzakkertje pakten zat het kader daar ook. En toen wij nog een rondje bestelden werd er heel summier gefluisterd dat we de volgende dag een veldloop hadden, afkomstig van het kader. Die veldloop kwam er niet, kijk zo waren ze ook, maakte je een rondje om de hindernisbaan.

Je had getekend voor 6 jaar, en je ouders tekende mee. Kreeg tussentijds verkering met een prachtig Indisch meisje uit mijn buurt in Utrecht, en dankzij de mariniers was ik inmiddels aardig wijzer geworden, en beleefde een toptijd. Toen de drie maanden bijna om waren was de verliefdheid (en alles wat daarbij hoorde) wel zodanig dat ik opzag tegen die 6 jaar. Mocht ik bij de commandant vertellen dat ik eruit wilde, maar die had een oplossing. Ik kon wel milicien worden had ik meteen mijn dienstplicht gedaan. Ik werd in een andere bak geplaatst en na een maand of 6 vroeg ik aan mijn sergeant (ook een topgozer) wat ben ik nou, milicien of beroeps. Die zei, Vast zet die klauw nou maar je bent gewoon beroeps, je hebt het toch naar je zin, en anders ga je maar weer naar de commandant. Zo gezegd zo gedaan, en binnen 2 dagen stond ik buiten de poort met mijn laatste wedde. Enkele weken daarna kreeg dat peleton zijn zwarte baret, wat had ik die graag willen hebben.

Na enkele jaren werd ik alsnog opgeroepen voor mijn nummer en kwam uiteindelijk terecht bij het KCT en haalde daar mijn groene baret, en kwam uiteraard weer mariniers tegen, in de opleiding ( o.a. Mark Vereyken en Jos Verstraten waar ik nog steeds bevriend mee ben) en uiteraard bij oefeningen en het Parachute springen.

Trots op het KCT maar ook trots op het Korps Mariniers en ondanks dat ik mij geen marinier mag noemen heb ik dat korps en die tijd in mijn hart gesloten en voel mij marinier. En vind het tot op de dag van vandaag zonde NOOIT die baret te hebben gehaald, terwijl ik er zo dichtbij zat. Uiteindelijk heeft de liefde ook geen stand gehouden, en had graag met bv een Arie Engels nog wel eens willen varen.

Ik heb inmiddels net zoveel mariniers als FB vrienden als oud commandos, de meesten daarvan kennen dit verhaal want wil niet als ´´nepmarinier`` door het leven. Vind het soms jammer hoe er op dit forum met elkaar wordt om gegaan, ik heb prachtkerels ontmoet bij dat Korps, het heeft mijn leven t.t. gevormd en had het geweldig gevonden als ik me marinier commando had mogen noemen. Maar ben en blijf een nep marinier en dat gezegd hebbende blijf ik een aantal reacties waarschijnlijk voor.


Do 15 Mrt 2018, 18:06
Meld dit bericht
Berichten weergeven van de afgelopen:  Sorteer op  
Reageren op dit onderwerp   [ 4 berichten ] 

Wie is er online?

Gebruikers in dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast


U mag geen nieuwe onderwerpen plaatsen in dit forum
U mag geen reacties plaatsen op onderwerpen in dit forum
U mag uw berichten niet wijzigen in dit forum
U mag uw berichten niet verwijderen in dit forum
U mag geen bijlagen plaatsen in dit forum

Zoeken naar:
Ga naar:  
Powered by phpBB © 2000, 2002, 2005, 2007 phpBB Group.
Designed by STSoftware for PTF.

Vertaald door phpBBservice.nl.